Elleboogdysplasie bij huisdieren – oorzaken, diagnose, behandeling & herstel

Elleboogdysplasie is geen enkele afwijking, maar een verzamelnaam voor verschillende ontwikkelingsstoornissen van het ellebooggewricht. Het is één van de meest voorkomende oorzaken van kreupelheid bij jonge honden van middelgrote tot grote rassen. De aandoening leidt vaak tot pijn, bewegingsbeperkingen en vroegtijdige artrose. Bij katten is elleboogdysplasie uiterst zeldzaam. 

In dit artikel bespreken we de oorzaken, symptomen, diagnose, behandeling en herstel van elleboogdysplasie bij huisdieren

Wat is elleboogdysplasie?

Elleboogdysplasie is geen enkele afwijking, maar een verzamelnaam voor een groep aandoeningen die het ellebooggewricht aantasten. De belangrijkste onderdelen zijn:

• Los Processus Coronoideus (LPC)
• Los Processus Anconeus (LPA)
• Elleboogincongruentie
• Mediale compartimentsyndroom (MCS)
• Osteochondritis dissecans (OCD)

Al deze aandoeningen komen alleenstaand of gecombineerd met elkaar voor, en leiden tot abnormale belasting van het gewricht, pijn en uiteindelijk artrose.

Welke dieren lopen risico?

Elleboogdysplasie komt vooral voor bij middelgrote tot grote hondenrassen, waaronder Labrador Retriever, Duitse Herder, Berner Sennenhond, Golden Retriever en Rottweiler, maar kan over het algemeen bij elk ras voorkomen. De eerste symptomen ontstaan meestal tussen 4 en 12 maanden leeftijd. Bij katten wordt elleboogdysplasie zelden vastgesteld en meestal in verband gebracht met trauma of groeistoornissen.

Symptomen bij hond en kat

Bij honden:

• Kreupelheid aan één of beide voorpoten
• Pijn bij bewegen van de elleboog
• Stijfheid, vooral na rust
• Verminderde bespiering van de voorpoot
• Verminderde prestaties bij spel of werk

Bij katten:

• Uiterst zeldzaam
• Indien aanwezig: subtiele kreupelheid of stijfheid, vaak trauma-gerelateerd

Behandeling van elleboogdysplasie

De behandeling hangt af van de specifieke aandoening en de ernst van de klachten. Bij milde gevallen kan een conservatieve aanpak met rust, pijnstilling, gewichtsmanagement, fysiotherapie en soms gewrichtsinfiltraties volstaan. In veel gevallen is chirurgie nodig, zoals arthroscopische verwijdering van losse fragmenten, correctieve osteotomieën of in ernstige gevallen een elleboogprothese.

Bij katten wordt meestal gekozen voor conservatieve behandeling, gezien de extreme zeldzaamheid van de aandoening.

Herstel en nazorg

Na chirurgische behandeling volgt een herstelperiode van enkele weken tot maanden. Gecontroleerde beweging, fysiotherapie en hydrotherapie spelen een grote rol in het herstel. Bij honden duurt dat meestal 8 tot 12 weken, afhankelijk van de ernst en de gekozen behandeling. De prognose verschilt sterk per geval: hoe eerder de diagnose gesteld wordt en hoe minder ernstig de afwijkingen, hoe beter het resultaat op lange termijn. Toch blijft er vaak in meer of mindere mate artrose aanwezig.

Bij katten verloopt herstel meestal sneller, maar duidelijke richtlijnen ontbreken door de zeldzaamheid.

Meer weten?

Lees meer over onze diensten binnen de orthopedie en revalidatie. Onze gespecialiseerde dierenartsen binnen Nesto hebben ruime ervaring met elleboogaandoeningen en staan klaar om advies te geven.